موارد مصرف عمده این دارو در بیماران با مشکلات قلبی عروقی، سابقه حملات قلبی، سکته های مغزی وبیماریهای عروق محیطی می باشد ، بطور مختصر:

1) مصرف این دارو به همراه آسپرین بعد از سکته های قلبی و مغزی حداقل به مدت یک سال سبب کاهش حملات مجدد قلبی و مغزی می شود.

2) مصرف این دارو بعد از آنژیوپلاستی و استنت گذاری به همراه آسپرین میزان انسداد استنت و لخته شدن آن را به میزان زیادی کاهش می دهد که بسته به بیمار نوع استنت و تعداد استنت حدود سه ماه تا یک سال وگاها بیشتر، طول زمان مصرف این دارو می باشد.

3) در بیماران با سکته های قلبی ، مغزی و بیماریهای عروق محیطی که به هر دلیلی قادر به مصرف آسپرین نیستند، مانند حساسیت به آسپرین، سابقه خونریزیهای معده و دستگاه گوارش و ... به عنوان جایگزین آسپرین می باشد.

تقریبا تمام مطالعات نشان داده است که مصرف همزمان این دو دارو در بیماران سکته قلبی و مغزی و افرادی که استنت گذاری شده اند عوارض بیماری و عود مجدد آن را کاهش می دهد هر چند هر دو داروی ضد پلاکتی می باشد.

عوارض این دارو نیز تا حدودی مشابه آسپرین است یعنی عوارض خونریزی دهنده و کبودی پوستی دارد.

مهمترین واکنش متقابل دارویی پلاویکس با داروهای مسکن می باشد که باعث افزایش ریسک خونریزی می شوند و امپرازول که اثر پلاویکس را کم می کند.

مصرف این دارو حتما می بایست با نظر پزشک شروع و با نظر پزشک معالج قطع شود به طور معمول بعد از آنژیوپلاستی واستنت گذاری قلبی با استنت دارویی و در بیماران با سکته قلبی طول مصرف این دارو حدود یک سال می باشد.

به اشتراک بگذارید :